Psychoterapia psychodynamiczna dla dzieci jest zmodyfikowaną formą psychoterapii psychodynamicznej dla dorosłych i młodzieży. Jest ona dopasowana do możliwości rozwojowych dziecka w wieku od 3 do 10 lat. 

Spotkania psychoterapeutyczne dopasowane są do poziomu rozwojowego dziecka, dlatego opierają się głównie o różne formy zabawy, podczas której specjalista dokonuje analizy procesu zabawy, jej treści i zawartości emocjonalnej, oraz sposobu w jaki dziecko zachowuje się wobec terapeuty. 

W psychoterapii dziecka niezbędna jest współpraca rodziców z psychoterapeutą, poprzez uczestniczenie we wstępnych konsultacjach (2-3 sesje konsultacyjne), podczas których specjalista zbiera wstępny wywiad na temat funkcjonowania dziecka, jak również uczestniczenia w systematycznych konsultacjach dla rodziców, podczas których omawiane są ewentualne zmiany w zachowaniu dziecka.

Psychoterapia dziecka jest skuteczna w leczeniu następujących trudności:

• zaburzenia emocjonalne (nadmierna lękliwość, płaczliwość, fobie, powtarzające się koszmary senne, trudności w kontaktach z rodzeństwem i rodzicami, milczenie, zaniżona samoocena),
• zaburzenia zachowania (agresywność, częste i gwałtowne napady złości, systematyczne przekraczanie norm społecznych, częste wagary, ucieczki z domu lub szkoły, poważne niszczenie własności, okrucieństwo wobec ludzi i zwierząt, zachowania opozycyjno – buntownicze),
• nadpobudliwość psychoruchowa,
• urazy psychiczne (przebycie choroby somatycznej, wypadki, śmierć bliskiej osoby, rozwód rodziców, przemoc fizyczna, psychiczna oraz nadużycia seksualne),
• zachowania autoagresywne (próby samobójcze, samookaleczenia),
• zaburzenia jedzenia,
• trudności szkolne (niechęć chodzenia do szkoły, trudności w przyswajaniu wiedzy, częste konflikty z rówieśnikami lub izolacja).